Je auto mee of weg: kenteken exporteren, verkopen of schorsen

Je auto mee of weg is een beslissing die je niet kunt uitstellen tot na je vertrek, want een kenteken op jouw naam blijft niet zomaar bestaan zodra jij geen Nederlands adres meer hebt. Dit artikel zet de opties op een rij: exporteren, verkopen of schorsen, en waar het omslagpunt ligt.

Waarom kan je kenteken niet op jouw naam blijven staan?

Voor de tenaamstelling van een voertuig in Nederland geldt een harde voorwaarde: je moet ingeschreven staan in de Basisregistratie Personen met een woonadres of een officieel briefadres in Nederland. Schrijf je je uit zonder dat er iets met je auto gebeurt, dan voldoe je niet meer aan die voorwaarde, ook al verandert er in het kentekenregister zelf in eerste instantie niets automatisch. Dat dit geen dode letter is, bleek in 2026: de RDW kondigde aan dat ze op 18 november 2026 de tenaamstelling beëindigt van voertuigen die op dat moment nog op naam staan van mensen die al voor 30 april 2026 zijn uitgeschreven uit de BRP. Vanaf dat moment mag zo'n voertuig niet meer op de openbare weg staan of rijden, en de politie kan het bij een controle in beslag nemen. De RDW noemt zelf drie routes voor wie hierdoor geraakt wordt: het kenteken overschrijven op iemand die wel in de BRP staat ingeschreven, het voertuig exporteren, of, als er nog een officieel briefadres in Nederland loopt, het voertuig schorsen. Ben je van plan te vertrekken, wacht dan niet tot je een soortgelijk bericht in je Berichtenbox krijgt, maar regel de auto als vast onderdeel van je vertrekplanning.

Hoe exporteer je je auto?

Exporteren is de route als de auto mee het buitenland in gaat. Je meldt het voertuig aan voor export bij een RDW-keuringsstation, een RDW-balie of een erkend exportbedrijf, en neemt een geldig legitimatiebewijs mee plus de kentekenkaart met tenaamstellingscode of het tenaamstellingsbewijs. Na afmelding staat de auto niet meer op jouw naam in het Nederlandse kentekenregister, en krijg je een vrijwaringsbewijs, het geknipte kentekenbewijs en een exportbewijs mee terug. Je kentekenplaten lever je in bij de export; heb je die niet meer, dan laat je eerst nieuwe platen maken bij een erkende fabrikant. Na de afmelding mag je nog veertien dagen op de Nederlandse weg rijden met een exportkenteken: je bestaande kenteken, maar dan op witte platen met zwarte cijfers en letters, en voor personenauto's en motoren geldt dat verzekering en APK in die periode nog op orde moeten zijn.

Heb je bij aanschaf bpm betaald, dan kun je een deel daarvan terugkrijgen, maar alleen onder specifieke voorwaarden: het voertuig moet op of na 16 oktober 2006 een Nederlands kenteken hebben gekregen, mag geen schadevoertuig zijn, en moet binnen dertien weken nadat het bij de RDW de status export heeft gekregen, duurzaam geregistreerd staan in een andere EU-lidstaat, IJsland, Liechtenstein of Noorwegen. Exporteer je naar een bestemming buiten die kring, dan geldt deze teruggaafregeling niet. De hoogte van de teruggave hangt af van de leeftijd van het voertuig en de oorspronkelijke bpm, en neemt maandelijks af.

Wat komt er kijken bij verkopen?

Verkoop je de auto in plaats van hem mee te nemen, dan is dat in de praktijk vaak onderdeel van een grotere ronde: spullen die je verkoopt, opslaat of meeneemt volgen meestal dezelfde planning en timing als de auto. Het belangrijkste bij de auto specifiek is dat de overschrijving bij de RDW daadwerkelijk rond is voordat jij vertrekt, niet erna. Zolang de auto nog op jouw naam staat, blijf jij formeel verantwoordelijk voor zaken als de motorrijtuigenbelasting en eventuele verkeersovertredingen, ook als de koper de sleutels al heeft. Regel de overschrijving daarom bij een erkend bedrijf of bij de RDW zelf op het moment van de verkoop, en bewaar het bewijs dat de tenaamstelling echt is overgegaan. Plan deze verkoop op tijd in je vertrekschema: een auto die je pas in de laatste week probeert te verkopen, verkoopt meestal onder de prijs die hij met een normale verkooptermijn had opgebracht.

Wanneer heeft schorsen zin?

Schorsen betekent dat je voertuig tijdelijk niet gebruikt mag worden: het mag dan niet op de openbare weg staan of rijden, maar je betaalt ook geen motorrijtuigenbelasting en hoeft geen geldige verzekering of APK aan te houden. Je kunt een voertuig voor één, twee of drie jaar schorsen, en de schorsing stopt vanzelf aan het einde van die periode. Dit is een zinvolle tussenoplossing als je de auto niet wilt verkopen of exporteren maar ook niet meteen gebruikt, bijvoorbeeld omdat je twijfelt of je terugkomt of omdat de auto bij familie blijft staan. De grens van schorsen is dat het de onderliggende voorwaarde niet oplost: zonder een geldig Nederlands adres of officieel briefadres in de BRP blijft de tenaamstelling zelf kwetsbaar, dus schorsen is geen permanente vervanging voor exporteren of overschrijven als je zelf geen Nederlandse adresregistratie meer hebt of krijgt.

De rekensom: mee of weg?

De afweging tussen meenemen en achterlaten draait om drie dingen: de kosten van vervoer of export tegenover de kosten van een vergelijkbare auto ter plekke kopen, de mogelijke bpm-teruggave als je binnen de EU, IJsland, Liechtenstein of Noorwegen landt, en hoeveel tijd en gedoe je overhebt voor de administratie. Neem je ook een huisdier mee, dan loopt die planning vaak parallel: een huisdier meenemen naar het buitenland heeft zijn eigen doorlooptijden die je net als bij de auto niet in de laatste week wilt proppen. Voor een korte afstand binnen Europa met een relatief nieuwe auto kan meenemen en exporteren financieel aantrekkelijk zijn, zeker met de bpm-teruggave als opbrengst. Voor een verre bestemming buiten die kring, of voor een oudere auto met beperkte resterende bpm-waarde, weegt het vervoer al snel niet meer op tegen gewoon verkopen en ter plekke iets nieuws regelen. Laat de beslissing in elk geval niet afhangen van uitstel: met de RDW die inmiddels actief handhaaft op het ontbreken van een BRP-adres, is "ik regel het later wel" bij een auto een duurder risico geworden dan het een paar jaar geleden was. Zet deze stap naast de rest van de voorbereiding op de uitschrijving zelf, waar de volgorde van dit soort beslissingen samenkomt.